Σε σημαντικές αποκαλύψεις για τη χρόνια παθογένεια του κρατικού μηχανισμού προχώρησε ο πρώην γενικός γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων Διομήδης Σπινέλλης, στο πλαίσιο εκδήλωσης του ΕΛΙΑΜΕΠ το απόγευμα της Τρίτης.
Στην ημερίδα με τίτλο ημερίδα "Φοροδιαφυγή και κοινωνική δικαιοσύνη" που διοργάνωσαν το ΕΛΙΑΜΕΠ, το ΙΟΒΕ, η Kantor και η Κίνηση Πολιτών, σημειώθηκε για ακόμα μία φορά το όργιο φοροδιαφυγής που επικρατεί στη χώρα μας και η σημαντική απώλεια εσόδων 13 δισ. ευρώ.
Το ποσοστό δεν είναι τόσο αστείο, καθώς αγγίζει το 5% - 6% επί του ΑΕΠ, κατατάσσοντας την Ελλάδα στη θέση του πρωταθλητή ανάμεσα στις χώρες - μέλη του ΟΟΣΑ.
Την ίδια στιγμή, παρά τη χαώδη ελληνική πραγματικότητα, η παραοικονομία φτάνει στο 25 - 28% του ΑΕΠ ή τα 54 - 61 δισ. ευρώ.
Λαδώματα και αλισβερίσια εφοριακών
Ο πρώην γενικός γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων του υπ. Οικονομικών, Διομήδης Σπινέλλης, μίλησε για τη διαφθορά στον φοροεισπρακτικό μηχανισμό και τον κανόνα του 4-4-2 (ή 40%-40%-20%).
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από τα 100 ευρώ φόρου, το 40% είναι έκπτωση που παρέχει το Δημόσιο, το άλλο 40% πάει στην τσέπη του ελεγκτή - εφοριακού και μόλις 20% φτάνει στα δημόσια ταμεία.
Η διαρροή των εσόδων λειτουργεί και αντίστροφα, καθώς στις μεγάλες επιστροφές φόρου που πραγματοποιεί το Δημόσιο, το 8% πάλι πηγαίνει στην τσέπη του εφοριακού, ενώ σύμφωνα και με το διευθυντή σχεδιασμού και ελέγχου του ΣΔΟΕ Νίκο Λέκκα το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 10% σε ειδικές περιπτώσεις.
Η έξαρση του φαινομένου της φοροδιαφυγής δεν είναι τυχαία.
Ο κ. Σπινέλλης μίλησε για πολιτικές παρεμβάσεις αναφερόμενος στο ηλεκτρονικό σύστημα "Ηφαιστος", για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καυσίμων, και είπε ότι ενώ κοστολογήθηκε 1 εκατ. ευρώ, τελικά ανατέθηκε με 15 εκατ. ευρώ επί Ν.Δ..
Κακοδιοίκηση και τα "στραβά μάτια" των ελεγκτών
Ωστόσο, οι καταγγελίες των ίδιων δεν σταμάτησαν σε αυτό το σημείο. Εκτός από τη διαφθορά, τα άλλα δύο προβλήματα του φοροεισπρακτικού μηχανισμού είναι η αναποτελεσματικότητα και η κακοδιοίκηση.
Ο κ. Σπινέλλης διαπίστωσε κατά τη διάρκεια της θητείας του ότι στο υπουργείο Οικονομικών ότι οι ελεγκτές της ομάδας δράσης πολλές φορές δεν προέβαιναν στο απαραίτητο ξεσκόνισμα και έλεγχο παραβατών.
Ετσι, ακόμη και αν είχαν ενδείξεις για αδικήματα, όπως π.χ. μη απόδοση ΦΠΑ, η διατύπωση του κειμένου με λανθασμένο τρόπο ή με ελλιπή δεδομένα, δεν τους επέτρεπε τον έλεγχο.
"Ισως ο λόγος που ο κ. Σπινέλλης δεν βρίσκεται πια στη θέση του γενικού γραμματέα του ΚΕΠΥΟ να είναι επειδή ακριβώς συγκρούστηκε με τα βαθιά κατεστημένα του υπ. Οικονομικών", είπε από το πάνελ της ίδιας εκδήλωσης ο βουλευτής της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η καταγγελία του κ. Λέκκα για το Λιχτενστάιν της Ελλάδας, που βρίσκεται στο Κρανίδι και όπου πρόσφατα παρατηρήθηκε ότι σε μια εφορία εδράζουν 178 offshore."
Αν κάποιος πιστεύει ότι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πει πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, τι παίχτηκε στη Λιβύη, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε, να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.
Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;
Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα;
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:
2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας. Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο. Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει ότι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία. Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΌΧΙ στην πληρωμή με 93%
των ψήφων. H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα.
Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια magna carta λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα. Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης:
Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης,
εθνικοποίηση της τράπεζας,
δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις,
φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και
γράψιμο εκ νέου του συντάγματος από τους πολίτες.
Μίλησαν για όλα αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ?
Φυσικά ΟΧΙ!
Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.
